"Poziomki mi się śnią jako przywołanie lata"
„Jeśli nie pozna się smaku poziomek z cukrem, nie prosi się o nie każdego dnia.”
To prawda, jeżeli nie znasz czegoś, nie tęsknisz za tym. Czy warto poznawać tyle rzeczy, aby potem zadręczać się, że nie ma ich w naszym życiu?
***
Lubię podczas ulewy spacerować bez parasola; wracać przemoknięta do suchej nitki, czuję się wtedy szczęśliw; ten czas, kiedy muszę wysuszyć włosy i przebrać się w suche ubrania; kiedy siadam przy oknie z kubkiem gorącej herbaty, pysznego cappucino lub dobrego kakao i obserwuję smugi deszczu spływające po szybie...
„Jeśli wystarczająco długo patrzy się na deszcz i nie myśli o niczym, człowieka stopniowo ogarnia uczucie, że jego ciało się uwalnia, otrząsa z rzeczywistości świata. Deszcz ma hipnotyzującą moc.”
Lubię podczas burzy siedzieć na parapecie i oglądać błyskawice; wiatr, który targa drzewami i wszystko, co się dzieje na zewnątrz; tę ciszę, która następuje po wichurze i te ciemne chmury na tle błękitnego nieba...
"Bo po burzy zawsze wychodzi słońce....
W życiu też tak jest, tylko czasem ludzie zatracają się w własnym wielkim i może nawet wyolbrzymionym smutku zapominając o szczęściu, które choć powierzchownie nic nie znaczące ma wielką wagę."
W życiu też tak jest, tylko czasem ludzie zatracają się w własnym wielkim i może nawet wyolbrzymionym smutku zapominając o szczęściu, które choć powierzchownie nic nie znaczące ma wielką wagę."
„Kiedy niebo za bardzo się chmurzy, trzeba mieć nadzieję, że przyjdzie burza i przegoni chmury.”
Lubię zastanowić się nad sobą i swoim życiem, nawet jeżeli z góry wiem, że dojdę do nieciekawych wniosków; wierzyć, że mogę się zmienić na lepsze; spojrzeć na siebie z dystansu i powiedzieć: "Tylko tego i tego brakuje mi do pełni szczęścia" i dążyć, aby to osiągnąć; rozmyślać o bezsensowności życia i wierzyć, że moje będzie inne; patrzeć jak chwile przelatują mi przed oczami, mimo że wiem, że życie mi ucieka; zasypiać z czystym sumieniem i pięknymi wspomnieniami; wierzyć, że jestem niewinna; czuć, że żyję naprawdę; wierzyć w czyste intencje ludzi; żyć w widealizowanym świecie, gdzie ja rządzę moim życiem, a nie przypadek; zapominać bolesne zdarzenia i wierzyć, że nigdy nie miały miejsca; wierzyć, że czas leczy rany...
"Czas nie leczy ran, lecz przyzwyczaja nas do bólu"
"Są noce, gdy w mroku samotności błądzimy po zakamarkach serca. Każda taka podróż to nowa refleksja nad wspomnieniami. "
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz